Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

Κινητοποιήσεις κατά του εργασιακού νόμου


22/9/2017

Πρώτη μεγάλη δοκιμασία για τον πρόεδρο Μακρόν. Στην υπογραφή της εργασιακής μεταρρύθμισης από το υπουργικό συμβούλιο οι «Ανυπότακτοι» του αριστερού ηγέτη Ζαν Λικ Μελανσόν και τα συνδικάτα απαντούν με κινητοποιήσεις.

Το γαλλικό υπουργικό συμβούλιο ενέκρινε σήμερα τον νέο εργασιακό νόμο που προβλέπει μεγαλύτερη ευελιξία στις εργασιακές σχέσεις. Τα συνδικάτα και το Κίνημα «Ανυπότακτοι» του Ζαν Λικ Μελανσόν κατεβαίνουν στους δρόμους, αλλά ο Γάλλος πρόεδρος επιμένει ότι οι μεταρρυθμίσεις είναι ο μόνος δρόμος για την καταπολέμηση της ανεργίας, που επιμένει με διψήφια νούμερα.

Παρά το κύμα των διαδηλώσεων κατά του νέου εργασιακού νόμου, που ξεκίνησαν από τις 12 Σεπτεμβρίου, η κυβέρνηση δρομολογεί χωρίς υποχωρήσεις την εφαρμογή της μεταρρύθμισης. Το υπουργικό συμβούλιο ενέκρινε το πρωί πέντε διατάγματα που περιέχουν 36 μέτρα του σχετικού νόμου. Θα δημοσιευθούν τη Δεύτερα στην εφημερίδα της κυβέρνησης με στόχο την εφαρμογή τους στις επιχειρήσεις πριν από το τέλος Σεπτεμβρίου.


 Ο πρόεδρος Μακτόν επιταχύνει την εφαμοργή μεταρρυθμίσεων

Με αρνητικό πρόσημο θα πραγματοποιηθεί επομένως η αυριανή κινητοποίηση κατά του νέου νόμου, που οργανώνει ο επικεφαλής της «Ανυπότακτης Γαλλίας» Ζαν Λικ Μελανσόν, μιας και τα διατάγματα, μετά την σημερινή απόφαση του υπουργικού συμβουλίου, είναι πλέον πραγματικότητα. Στο μεταξύ η κυβέρνηση όχι μόνο δεν υποχωρεί αλλά επιταχύνει την εφαρμογή μεταρρυθμίσεων νωρίτερα απ’ ότι προβλεπόταν. Την Δευτέρα θα παρουσιάσει το πενταετές πρόγραμμα επενδύσεων ύψους 50 δισεκατομμυρίων εκ των οποίων 15 δις θα διατεθούν στην επαγγελματική εκπαίδευση. Η επιλογή της Δευτέρας, ημέρα έναρξης των διαδηλώσεων των οδηγών φορτηγών, δεν θεωρείται πάντως τυχαία.

Παραμονή της αυριανής κινητοποίησης των «Ανυπότακτων», σύμφωνα με σημερινή δημοσκόπηση του ινστιτούτου Odoxa παρ’ ότι τα ⅔ των Γάλλων αναγνωρίζουν τον Ζαν Λικ Μελανσόν ως την σημαντικότερη αντιπολιτευτική φωνή, το 68 % βρίσκουν ότι δεν είναι κατάλληλος για πρόεδρος και ότι είναι άτομο διασπαστικό, μη συμπαθές, με επιθετικό χαρακτήρα.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

«Η παραμονή στο ευρώ βλάπτει τον Έλληνα πολίτη» - Υπέρ του Grexit το 25% των νέων Γερμανών βουλευτών


22/9/2017

Η σύνθεση της νέας γερμανικής βουλής θα δυσκολέψει την επίτευξη λύσεων για το ελληνικό χρέος. Τα νεοεισερχόμενα κόμματα Φιλελεύθεροι και Εναλλακτική για τη Γερμανία απορρίπτουν εκ των προτέρων τα προγράμματα διάσωσης.

Από τον γερμανικό προεκλογικό αγώνα των κομμάτων που εκπροσωπούνται στη γερμανική βουλή απουσίασε σχεδόν πλήρως το ζήτημα του ελληνικού ζητήματος. Οι λόγοι είναι ευνόητοι. Χριστιανοδημοκράτες, Σοσιαλδημοκράτες και Πράσινοι που στηρίζουν τα δανειακά προγράμματα για την Ελλάδα δεν έχουν κανένα λόγο να προβάλουν προεκλογικά ένα θέμα που διχάζει τους Γερμανούς. Το δε κόμμα Η Αριστερά, όπου επικρατούν σοβαροί ενδοιασμοί για την αποτελεσματικότητα των μέτρων που συνδέονται με τα δάνεια προς την Ελλάδα, αποφεύγει τη δημόσια συζήτηση επειδή δεν θέλει να έρθει ανοιχτά σε αντιπαράθεση με το αδελφό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ.

Μετά όμως από τις τις εκλογές το ζήτημα του ελληνικού χρέους αλλά και το Grexit θα επιστρέψουν στο προσκήνιο της γερμανικής πολιτικής επικαιρότητας. Το αργότερο όταν η γερμανική βουλή θα πρέπει να αποφασίσει για την τρίτη αξιολόγηση του τρίτου προγράμματος το ζήτημα της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ θα βρεθεί και πάλι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Αιτία για την αναβίωση της συζήτησης για το Grexit θα είναι η επιστροφή στη βουλή των Φιλελευθέρων (FDP) και η είσοδος του λαϊκίστικου δεξιού κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD). Και τα δύο κόμματα εκφράζονται υπέρ του Grexit. Σύμφωνα με τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις οι δύο πολιτικοί σχηματισμοί θα συγκεντρώσουν μαζί 20% με 25% των ψήφων και συνεπώς και αντίστοιχο αριθμό βουλευτών.


«Η παραμονή στο ευρώ βλάπτει τον Έλληνα πολίτη»

Από την αρχή της ίδρυσης του το 2013 το AfD απέρριπτε τη χορήγηση βοήθειας προς την Ελλάδα. Μάλιστα, την πρώτη περίοδο της ύπαρξης του το θέμα αυτό είχε την ίδια σημασία όπως και προσφυγικό αργότερα. Όπως παραδέχτηκε την Πέμπτη το βράδυ στη γερμανική τηλεόραση ο επικεφαλής του προεκλογικού αγώνα του AfD, Αλεξάντερ Γκάουλαντ, «η διάσωση της Ελλάδας μας ανέδειξε».

Εξηγώντας τη θέση του κόμματος της στην Deutsche Welle η αναπληρώτρια πρόεδρος της Εναλλακτικής για τη Γερμανία και ευρωβουλευτής Μπέατριξ φον Στορχ επισημαίνει πως «για την Ελλάδα το ευρώ είναι ένα ΄σκληρό' νόμισμα. Αυτό καταστρέφει την ελληνική οικονομία. Για να αντισταθμίζονται τα ανταγωνιστικά της μειονεκτήματα θα πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα της υποτίμησης του νομίσματος». Πράγμα που επιτυγχάνεται μόνο με ένα εθνικό νόμισμα. Η παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη «βλάπτει», σύμφωνα με την κ. φον Στόρχ, «τον Έλληνα πολίτη και την ελληνική οικονομία.» Η έξοδος από το ευρώ δεν ενδεικνύεται όμως μόνο για την Ελλάδα, αλλά για όλα τα κράτη της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν προβλήματα ανταγωνιστικότητας της οικονομίας τους. Σύμφωνα με το AfD το όλο εγχείρημα Ευρωζώνη έχει αποτύχει και θα πρέπει να καταργηθεί.

Τι γίνεται όμως με το χρέος που έχει συσσωρευτεί σε περίπτωση ενός Grexit. «Θα πρέπει να το ξεγράψουμε», απαντά κοφτά η υποψήφια βουλευτής του AfD στην Deutsche Welle. «Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς – ουδέποτε η Ελλάδα θα αποπληρώσει το χρέος της. Κάθε επιπλέον δάνειο προς τη χώρα συνιστά δώρο και δεν θα επιστραφεί ποτέ.» Το καλύτερο για την Ελλάδα είναι να κηρύξει πτώχευση. Και αυτό σημαίνει «πως ο δανειζόμενος απελευθερώνεται από τα χρέη του και ο δανειστής παραιτείται από την αξίωση επιστροφής του δανείου». Ο λόγος που δεν διαγράφονται τα χρέη σχετίζεται με το πολιτικό κόστος αυτού του μέτρου το οποίο δεν θέλουν, σύμφωνα με την Μπέατριξ φον Στορχ, να επωμιστούν οι κυβερνήσεις των κρατών μελών της Ευρωζώνης. Η πολιτικός του AfD, είναι σίγουρη πως τα δάνεια θα εξακολουθούν να παρέχονται, παρ΄ ότι δεν επιφέρουν κανένα αποτέλεσμα.


Οι Φιλελεύθεροι και το Grexit

Αν και στο εκλογικό πρόγραμμα των Φιλελευθέρων (FDP) δεν τίθεται ρητά θέμα Grexit, το πλαίσιο όμως που περιγράφεται για το πως και με ποια κριτήρια θα πρέπει να λειτουργεί η ευρωζώνη, θέτει την Ελλάδα εκτός. Σε σχέση με το τρίτο πακέτο βοήθειας ασκείται στο πρόγραμμα κριτική στη γερμανική κυβέρνηση που το αποδέχτηκε παρ' ότι δεν είναι εξασφαλισμένη η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Με αυτό τον τρόπο τίθεται σύμφωνα με τους Φιλελεύθερους σοβαρά σε αμφισβήτηση η ρήτρα «της μη διασώσεως» (no-bail-out). Στόχος του FDP είναι η ενίσχυση της αξιοπιστίας αυτής της ρήτρας επειδή «διασφαλίζει ότι τα κράτη μέλη της ευρωζώνης θα πρέπει να αναλάβουν τις συνέπειες της οικονομικής και δημοσιονομικής τους πολιτικής».

Δεν υπάρχουν όμως μόνον έμμεσες αναφορές στο Grexit. Το ζήτημα το έθεσε ο ίδιος πρόεδρος του κόμματος Κρίστιαν Λίντνερ πριν μερικούς μήνες σε σχέση με τη συζήτηση για τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο τρίτο δανειακό πρόγραμμα και την περικοπή του χρέους: «Δεν μπορείς να περιμένεις ούτε από την Ελλάδα και ούτε από τους (Γερμανούς) φορολογούμενους να ζουν με ακόμη μια αβεβαιότητα. Γι αυτό το λόγο θα πρέπει τώρα να ξεκινήσει το Grexit έτσι ώστε να απελευθερωθεί η χώρα, εκτός ευρώ, από τα χρέη της, παραμένοντας ωστόσο στην ΕΕ.» Σύμφωνα με τον κ. Λίντνερ, η έξοδος της Ελλάδας θα επέτρεπε «στην ευρωζώνη να κάνει μια νέα αρχή, επειδή θα τηρούνταν αυστηρά το δίκαιο και οι κανόνες.»


Οι Πράσινοι προειδοποιούν για επιστροφή της ευρωκρίσης

Το FDP όχι μόνο θα μπει στην επόμενη βουλή αλλά έχει μεγάλες πιθανότητες να συμμετέχει σε μια νέα κυβέρνηση Μέρκελ. Ο Κρίστιαν Λίντνερ έχει ήδη εκφράσει το ενδιαφέρον του να διαδεχθεί τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στο υπουργείο Οικονομικών. Αναφερόμενος σε αυτή την περίπτωση στο σημερινό φύλο της Neue Osnabrücker Zeitung o εκπρόσωπος των Πρασίνων για δημοσιονομικά θέματα στην ευρωβουλή, Σβεν Γκίγκολντ, προειδοποιεί πως «η πολιτική του FDP θα οδηγούσε στην επιστροφή της ευρωκρίσης.» Όπως επισημαίνει στη συνέχεια, «δεν μας χρειάζεται μια συζήτηση για την έξοδο της Ελλάδας. Αυτό είναι ανεύθυνο. Μια τέτοια πολιτική δεν πρόκειται να εφαρμοστεί με τους Πράσινους.»

Η αναφορά του κ. Γκίγκολτ αφορά την περίπτωση της συμμετοχής των Πρασίνων σε έναν κυβερνητικό συνασπισμό με Χριστιανοδημοκράτες και Φιλελεύθερους. Δεδομένου ότι η Άνγκελα Μέρκελ απορρίπτει ένα Grexit, το FDP αναγκαστικά θα πειθαρχήσει και θα παραιτηθεί από το αίτημα του αν θέλει να συμμετέχει στην κυβέρνηση. Διαφορετική είναι η κατάσταση αν οι Φιλελεύθεροι βρεθούν στην αντιπολίτευση. Σε αυτή την περίπτωση το πιθανότερο είναι FDP, δεξιοί λαϊκιστές του AfD και ένας σεβαστός αριθμός Χριστιανοδημοκρατών βουλευτών να ψηφίζουν από κοινού ενάντια στην οικονομική στήριξη της Ελλάδας.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Το διακύβευμα των γερμανικών εκλογών για την Ελλάδα


22/9/2017

Τι ρόλο έπαιξε η Ελλάδα στον φετινό προεκλογικό αγώνα; Και πώς θα επηρεάσουν οι πιθανές μετεκλογικές συμμαχίες στο Βερολίνο τη διαχείριση του ελληνικού ζητήματος; Το (απίθανο) καλό και τα (πιθανά) λιγότερο καλά σενάρια.

Στις ομοσπονδιακές εκλογές του 2013 το ελληνικό ζήτημα βρισκόταν ψηλά στην ατζέντα του προεκλογικού αγώνα. Λίγες εβδομάδες πριν ανοίξουν οι κάλπες, ο ίδιος ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έβαζε στο τραπέζι το ενδεχόμενο ενός νέου πακέτου βοήθειας προς την Ελλάδα, και συγκεκριμένα του τρίτου, που αποφασίστηκε εντέλει το καλοκαίρι του 2015. Στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης είχε τεθεί τότε και ένα ενδεχόμενο κούρεμα του ελληνικού χρέους, με τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών να το αποκλείει και τότε με το ίδιο σθένος όπως και σήμερα.

Σε αντίθεση με τις εκλογές του 2013 όμως, η Ελλάδα είναι αυτή τη φορά απούσα από τον γερμανικό προεκλογικό αγώνα. «Ακόμη και στους Φιλελεύθερους και στην Εναλλακτική για τη Γερμανία που τάσσονται υπέρ της αποπομπής της Ελλάδας από το ευρώ (το AfD ζητά βάσει του προεκλογικού του προγράμματος την αποχώρηση και της Γερμανίας από τη ζώνη του ευρώ), η ελληνική κρίση δεν βρίσκεται στο επίκεντρο, αλλά στο περιθώριο», επισημαίνει στη Deutsche Welle ο κοινωνιολόγος Αριστοτέλης Αγριδόπουλος, επιστημονικός συνεργάτης στο Ινστιτούτο Κοινωνικών Ερευνών του Πανεπιστημίου Γκαίτε της Φρανκφούρτης.


Ενόψει κρίσιμων αποφάσεων

Μολονότι η ελληνική κρίση δεν απασχόλησε φέτος την προεκλογική Γερμανία -το ενδιαφέρον μονοπώλησε η προσφυγική και μεταναστευτική πολιτική-, είναι κοινό μυστικό ότι η επόμενη γερμανική κυβέρνηση θα κληθεί να λάβει σημαντικές αποφάσεις αφού το ελληνικό ζήτημα αναμένεται να τεθεί το αργότερο το ερχόμενο καλοκαίρι, όταν και εφόσον θα έχει ολοκληρωθεί το τρίτο τρέχον πρόγραμμα στήριξης. Το αργότερo τότε θα πρέπει να διευθετηθεί, μεταξύ άλλων, και το ζήτημα της ελάφρυνσης του χρέους.

Ποιο είναι λοιπόν σε αυτά τα συμφραζόμενα το διακύβευμα των φετινών εκλογών για την Ελλάδα; Πώς θα επηρεάσουν οι πιθανές μετεκλογικές συμμαχίες στο Βερολίνο τη διαχείριση του ελληνικού ζητήματος; Ποια τα καλά και ποια τα κακά σενάρια;

«Εάν καταψηφίζονταν Μέρκελ και Σόιμπλε», σχολιάζει ο κ. Αγριδόπουλος, «οι οποίοι υποστηρίζουν εδώ και χρόνια μια αυστηρή πολιτική λιτότητας, αυτό θα συνιστούσε μια συμβολικά θετική είδηση για την Ελλάδα. Πιθανότατα όμως αυτό δεν θα γίνει. Το χειρότερο σενάριο θα ήταν μάλλον μια συγκυβέρνηση της Χριστιανικής Ένωσης με τους Φιλελεύθερους ή και η συνέχιση του μεγάλου συνασπισμού, δεδομένου ότι (μέχρι στιγμής) η CDU απορρίπτει το κούρεμα του χρέους ενώ το FDP δεν θέλει να εγκρίνει άλλα δάνεια δις προς την Ελλάδα και προτείνει την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη».
Είναι γεγονός ότι η αναβίωση του κυβερνητικού συνασπισμού μεταξύ CDU/CSU και FDP που συνεργάστηκαν για τελευταία φορά σε ομοσπονδιακό επίπεδο μεταξύ 2009 και 2013 δεν ξυπνά τις καλύτερες μνήμες για την Ελλάδα της κρίσης. Ο τότε υπουργός Οικονομίας Φίλιπ Ρέσλερ από το κόμμα των Φιλελευθέρων ζητούσε σχεδόν με κάθε ευκαιρία την εκπαραθύρωση της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ. Ο διάδοχός του Κρίστιαν Λίντνερ -στον οποίο οφείλεται η ανάκαμψη και σημερινή δυναμική του κόμματος- έχει υιοθετήσει την ίδια σκληρή γραμμή και ρητορική.


Ο παράγοντας AfD

Σε περίπτωση που το κόμμα του κληθεί να αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες τα πράγματα δεν θα είναι εύκολα για την Ελλάδα, επισημαίνει και ο Λάζαρος Μηλιόπουλος, πολιτικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο της Βόννης. Αυτό αφορά τόσο το ζήτημα της ελάφρυνσης του χρέους, όσο και ενδεχόμενη νέα χρηματοδοτική βοήθεια υπό τη μορφή, για παράδειγμα, μιας πιστοληπτικής γραμμής πίστωσης. Ο ίδιος βάζει όμως στο τραπέζι και μια νέα παράμετρο: τον παράγοντα AfD. «Από τη θέση της αντιπολίτευσης η Εναλλακτική για τη Γερμανία θα ασκήσει ισχυρές πιέσεις στο θέμα της Ελλάδας».
Υπενθυμίζεται ότι το AfD είχε ξεκινήσει ως αμιγώς ευρωσκεπτικιστικό κόμμα με μονοθεματική σχεδόν ατζέντα και σημαία την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ πριν «μεταμορφωθεί» με αφορμή την προσφυγική κρίση σε ακραιφνώς ξενοφοβικό και εθνολαϊκιστικό κόμμα.


Ελάφρυνση χρέους με μεγάλο συνασπισμό;

Κατά τον Αριστοτέλη Αγριδόπουλο το καλύτερο σενάριο θα ήταν η συγκρότηση ενός συνασπισμού μεταξύ Σοσιαλδημοκρατών, Πρασίνων και της Αριστεράς που δεν έχει βέβαια προηγούμενο στη μεταπολεμική Γερμανία. «Η ελπίδα που συνδέεται με αυτό είναι η χαλάρωση του προγράμματος λιτότητας, το κούρεμα χρέους και νέα επενδυτικά και χρηματοδοτικά προγράμματα για την Ελλάδα». Εντούτοις και ενώ μέχρι και την άνοιξη θεωρούνταν αρκετά πιθανό, τουλάχιστον μαθηματικά, οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δίνουν στο μετεκλογικό αυτό σενάριο μηδαμινές πιθανότητες.

Πέρα από τη συγκρότηση ενός συνασπισμού μεταξύ των συντηρητικών της Α. Μέρκελ και των Φιλελεθέρων -που θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τα τελικά ποσοστά του FDP- το έτερο επικρατέστερο σενάριο είναι η συνέχιση της νυν κυβερνητικής συνεργασίας μεταξύ Σοσιαλδημοκρατών και Χριστιανοδημοκρατών. Αναλυτές εκτιμούν ότι είναι και το προτιμητέο σενάριο για την ίδια την Α. Μέρκελ καθότι έχει μια άψογη και κυρίως προβλέψιμη συνεργασία με τους Σοσιαλδημοκράτες και πως δεν επιθυμεί κατά την τέταρτη -και πιθανότατα τελευταία θητεία της- να μπει στα αχαρτογράφητα νερά μιας συγκυβέρνησης με τους Φιλελεύθερους που δεν είχαν καν κοινοβουλευτική εμπειρία τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Σύμφωνα με τον Λ. Μηλιόπουλο το σενάριο αυτό προσφέρει για την Ελλάδα «τις μεγαλύτερες πιθανότητες προκειμένου να υλοποιηθεί σχετικά εύκολα και μια ελάφρυνση του χρέους».

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Πορτογαλία: Το σοσιαλιστικό success story της ευρωζώνης


22/9/2017

Της Mehreen Khan

H αναβάθμιση από την S&P σφράγισε την εντυπωσιακή ανάκαμψη της χώρας της Ιβηρικής. Πως η κυβέρνηση των Σοσιαλιστών διατηρεί υψηλά ποσοστά δημοτικότητας. Τα μαθήματα για την εξασθενημένη ευρωπαϊκή κεντροαριστερά.

Δεν είναι πλέον «σκουπίδι». Η Πορτογαλία εδραίωσε τη θέση της χώρας που πέτυχε την πιο δυναμική επιστροφή στην ευρωζώνη μετά την εξασφάλιση της πολύτιμης επανόδου στην κατηγορία της επενδυτικής βαθμίδας την προηγούμενη εβδομάδα.

Η S&P, ένας από τους τρεις μεγαλύτερους οίκους αξιολόγησης, ήταν η πρώτη που έβγαλε την Πορτογαλία από την κατηγορία «σκουπίδι» μετά από πέντε χρόνια, σφραγίζοντας μια εντυπωσιακή ανάκαμψη για μια οικονομία που βγήκε πριν από τρία χρόνια από ένα πρόγραμμα διάσωσης 78 δις. ευρώ.

Με την οικονομία να απολαμβάνει τον υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης την τελευταία 10ετια, η σοσιαλιστική κυβέρνηση της Πορτογαλίας επιθυμούσε την ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας για να σφραγίσει τις μεταρρυθμίσεις που έχει σχεδιάσει για την συρρίκνωση του ελλείμματος και την μείωση του λόγου του χρέους από το 130% του ΑΕΠ.

Η S&P αναμένει τώρα ότι η οικονομία θα αναπτυχθεί με διπλάσιο ρυθμό το 2017 σε σχέση με πέρυσι, στο 2,8%.

Αυτό καθιστά την Πορτογαλία μια ιδιάζουσα περίπτωση στην ευρωζώνη: μια σοσιαλιστική κυβέρνηση εφαρμόζει ένα πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής ανεβάζοντας την δημοτικότητα της.

Η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Αντόνιο Κόστα συγκεντρώνει στις δημοσκοπήσεις λίγο πάνω από το 40%, υψηλότερο από το 32% που κέρδισε το Σοσιαλιστικό Κόμμα στις εκλογές του 2015.

Οπότε μπορεί η Πορτογαλία να προσφέρει μαθήματα για την εξασθενημένη κεντροαριστερά της Ευρώπης και τα σοσιαλιστικά κόμμα που έχουν καεί από την συσχέτιση τους με τις πολιτικές λιτότητας την τελευταία δεκαετία; Ναι και όχι.

Ίσως ο πιο σημαντικός παράγοντας πίσω από την αλλαγή πορείας της Πορτογαλίας είναι η βελτίωση του outlook στην ευρωζώνη και την παγκόσμια οικονομία την φετινή χρονιά. Η επίδοση της χώρας στον τομέα των εξαγωγών έχει βελτιωθεί, οι επενδύσεις κινούνται ανοδικά και η επιτάχυνση της ανάπτυξης έχει βοηθήσει να συρρικνωθεί η μαύρη τρύπα στον προϋπολογισμό της Πορτογαλίας στο χαμηλότερο επίπεδο των δύο τελευταίων δεκαετιών. Οι Σοσιαλιστές απολαμβάνουν επίσης τους καρπούς των επώδυνων εργασιακών μεταρρυθμίσεων της προηγούμενης κεντροδεξιάς κυβέρνησης.

Από την πλευρά της, η κυβέρνηση του κ. Κόστα έχει εφαρμόσει νόμους για την αναδιάρθρωση ενός προβληματικού τραπεζικού συστήματος και παρά τις διαδοχικές αυξήσεις του κατώτατου μισθού, έχει δεσμευτεί να ακολουθήσει την πορεία της δημοσιονομικής προσαρμογής.

Όπως επαναλαμβάνουν κατά κόρον οι περισσότεροι οικονομικοί, οι δύσκολες μεταρρυθμίσεις είναι πιο ανώδυνες πολιτικά σε καλές εποχές για την οικονομία.

Σε αντίθεση με πολλά όμορα ευρωπαϊκά κόμματα, οι Πορτογάλοι Σοσιαλιστές είχαν την καλή τύχη να μην στιγματιστούν από τις αντιδημοφιλείς πολιτικές της προηγούμενης κυβέρνησης, την στιγμή που το κλίμα στην παγκόσμια οικονομία άρχιζε να αλλάζει μόλις ανέλαβε τα ηνία το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Η αυτοπεποίθηση των Πορτογάλων είναι τέτοια που αναμένεται να κάνουν μια σοβαρή πρόταση για να γίνει ο υπουργός Οικονομικών τους πρόεδρος του Εurogroup ως το τέλος του έτους.

Ποιο είναι το συμπέρασμα για τα ευρωπαϊκά σοσιαλιστικά κόμμα από το Παρίσι ως το Βερολίνο που κοιτούν με φθόνο την Λισαβόνα; Η χρονική συγκυρία είναι το παν.

Οι προσπάθειες της Πορτογαλίας κερδίζουν τα εύσημα και από τις Βρυξέλλες. Νωρίτερα φέτος, η Λισαβόνα βγήκε από την «διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος» της Ε.Ε. για τα κράτη μέλη που παραβιάζουν τους δημοσιονομικούς κανόνες του μπλοκ. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναμένει τώρα ότι το έλλειμμα θα πέσει στο 1,7% του ΑΕΠ φέτος.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

Η κουρδική ανεξαρτησία και τα μαθήματα ιστορίας


21/9/2017

Της Roula Khalaf

Οι Κούρδοι χρειάζονται φίλους για να διασφαλίσουν την ανεξαρτησία τους, αλλά δεν έχουν κανέναν. Το κρίσιμο δημοψήφισμα και πώς μπορεί να μετατραπεί από ευκαιρία σε μια ακόμα πληγή.

Μάλλον δεν θα έχετε ακούσει ποτέ τη Δημοκρατία του Μαχαμπάντ (Republic of Mahabad), του κουρδικού κράτους που υπήρξε για λίγο το 1946 σε μια γωνιά του σημερινού Ιράν. Αν είστε Κούρδος, ωστόσο, το Μαχαμπάντ είναι χαραγμένο στο μυαλό σας, με τους γονείς ή τους παππούδες να σας έχουν αφηγηθεί τις ιστορίες της εθνικιστικής του αίγλης. Ίσως έχετε εξιδανικεύσει τη φευγαλέα ανεξαρτησία του και ονειροπολείτε την επαναδημιουργία του.

Κανείς δεν έχει μείνει πιο πιστός στην ιδέα του Μαχαμπάντ από τον Μασούντ Μπαρζανί, τον πρόεδρο του Κουρδιστάν, του ημιαυτόνομου θύλακα στο βόρειο τμήμα του Ιράκ, που σχεδιάζει τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος ανεξαρτησίας την επόμενη εβδομάδα.

Ο 71χρονος Μπαρζανί γεννήθηκε στο Μαχαμπάντ στη διάρκεια της βραχύβιας ύπαρξής του. Ο πατέρας του, Κούρδος εθνικιστής ηγέτης, αγωνίστηκε για την ίδρυση του Μαχαμπάντ.

Αλλά αν το Μαχαμπάντ ενσαρκώνει το όνειρο του Μπαρζανί, η ταχύτατη πτώση του συνιστά μια προειδοποιητική ιστορία. Όπως και στο Μαχαμπάντ, οι Κούρδοι εκμεταλλεύονται μια ιστορική ευκαιρία για να αποκτήσουν κρατική υπόσταση. Όπως και στο Μαχαμπάντ, χρειάζονται φίλους για να διασφαλίσουν ότι αυτό το κράτος θα επιβιώσει. Προς το παρόν δεν έχουν ούτε έναν.

Η Δημοκρατία του Μαχαμπάντ στο βορειοδυτικό Ιράκ σηματοδοτεί μια σπάνια στιγμή αυτοδιάθεσης μιας εθνικής ομάδας που ήταν διασκορπισμένη στο Ιράκ, στο Ιράν, στη Συρία και στην Τουρκία. Πριν και μετά το Μαχαμπάντ, οι προσπάθειες των Κούρδων να διαμορφώσουν τη μοίρα τους είχαν ανατραπεί επανειλημμένως, αφήνοντάς τους ευάλωτους στις διακρίσεις, στην καταπίεση και, στο Ιράκ της δεκαετίας του 1980, στις χημικές επιθέσεις του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν.

Το Μαχαμπάντ γεννήθηκε αφότου οι σύμμαχοι εισέβαλαν στο Ιράν το 1941 και η Σοβιετική Ένωση και η Βρετανία μοίρασαν τη χώρα μεταξύ τους. Στις 22 Ιανουαρίου του 1946, οι Κούρδοι κήρυξαν τη δημοκρατία, με σκοπό τη δημιουργία μιας αυτόνομης περιοχής μέσα σε ένα δημοκρατικό Ιράν.

Αλλά η επιβίωση του Μαχαμπάντ βασιζόταν στη διαρκή σοβιετική παρουσία στο Ιράν. Όταν οι Σοβιετικοί, υποκύπτοντας στις αμερικανικές πιέσεις, αποχώρησαν από το Ιράν λίγους μήνες αργότερα, αρνούμενοι στο Μαχαμπάντ τη μοναδική του οικονομική σανίδα σωτηρίας, το Ιράν ανέκτησε τον έλεγχο και η δημοκρατία κατέρρευσε.

Δεν αποτελεί έκπληξη που ο Μπαρζανί προσπαθεί τώρα να εξασφαλίσει στήριξη για την κουρδική ανεξαρτησία. Οι πόλεμοι στη Συρία και στο Ιράκ έχουν αναταράξει την πολιτική τάξη που σχεδιάστηκε με τη Συμφωνία Σάικς-Πικό, το γαλλοβρετανικό σύμφωνο του 1916 που ορίζει τα σύνορα της σύγχρονης Μέσης Ανατολής.

Μετά τον πρώτο πόλεμο του Κόλπου -οπότε οι ΗΠΑ, η Βρετανία και η Γαλλία θέσπισαν μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων πάνω από το βόρειο Ιράκ για να προστατεύσουν τους Κούρδους- ο λαός του Κουρδιστάν διαχειρίζεται μόνος τις υποθέσεις του -ένα status που ενισχύθηκε μετά την αμερικανική εισβολή το 2003. Κατά συνέπεια, μια γενιά Κούρδων του Ιράκ νιώθει ελάχιστα συνδεδεμένη με τη Βαγδάτη. Πολλοί δεν έχουν πατήσει ποτέ το πόδι τους στην πρωτεύουσα.

Η προσπάθεια για ανεξαρτησία παγιώθηκε αφότου το Ισλαμικό Κράτος απείλησε το Κουρδιστάν το 2014 και οι Κούρδοι ηγέτες αισθάνθηκαν ότι δεν ακούστηκαν ποτέ, ούτε υποστηρίχθηκαν από τη Βαγδάτη. Κάτι κρίσιμο, καθώς απέκρουαν το Ισλαμικό Κράτος, οι Κούρδοι ανέκτησαν την εξουσία τους επί του Κιρκούκ, της πλούσιας σε πετρέλαιο και επίμαχης περιοχής που επιμένουν να συμμετάσχει στο δημοψήφισμα. Η Βαγδάτη, ήδη αντίθετη στο δημοψήφισμα, έχει εξαγριωθεί από την αρπαγή της εξουσίας στο Κιρκούκ.

Το δημοψήφισμα που έχει προγραμματιστεί για τις 25 Σεπτεμβρίου έχει πολλούς ακόμη αντιπάλους: η Τουρκία και το Ιράν ανησυχούν ότι θα τονώσει τις φιλοδοξίες των δικών τους κουρδικών μειονοτήτων. Οι ΗΠΑ και άλλες δυνάμεις της Δύσης φοβούνται πως θα πυροδοτήσει νέα κουρδοαραβική σύγκρουση στο Ιράκ, ακριβώς τη στιγμή που έσβησε η φωτιά του ISIS.

Στο ίδιο το Κουρδιστάν, δεν συμφωνούν όλοι για το timing του δημοψηφίσματος, ακόμη κι αν κάθε Κούρδος λαχταρά την ανεξαρτησία. Η κουρδική οικονομία, άλλοτε ένα υποσχόμενο νέο σύνορο στο πετρέλαιο, έχει γονατίσει, η κυβέρνηση βαρύνεται από μεγάλο χρέος. Κάποια τοπικά κόμματα, στο μεταξύ, υποψιάζονται πως το δημοψήφισμα οδηγείται πάνω απ’ όλα από προσωπική φιλοδοξία: ο Μπαρζανί έχει παραμείνει παραπάνω από τη θητεία του στην προεδρία και είναι αποφασισμένος να διεκδικήσει μια νίκη για τους Κούρδους πριν αποσυρθεί.

Ακόμα και ελάχιστες μέρες πριν το δημοψήφισμα, ο Μπαρζανί μπορεί να υποκύψει στις αυξανόμενες διεθνείς πιέσεις και να το αναβάλλει. Αν το προχωρήσει, η πρόθεσή του, υποστηρίζει, δεν είναι τόσο να κηρύξει την ανεξαρτησία, όσο να ενισχύσει την διαπραγματευτική του θέση απέναντι στη Βαγδάτη.

Μπορεί να είναι κι έτσι. Αλλά η επιμονή του στο δημοψήφισμα θα μπορούσε να περιπλέξει τη σχέση του με το υπόλοιπο Ιράκ, να αναζωπυρώσει τις κουρδοαραβικές εντάσεις και να παρεμποδίσει την επιδίωξη του Κουρδιστάν να αποκτήσει ανεξάρτητο κράτος.

Το δημοψήφισμα μπορεί να φέρει τους Κούρδους του Ιράκ πιο κοντά στο να ξαναζήσουν το όνειρο του Μαχαμπάντ -ή να κινδυνεύσει να θάψει το όνειρο ακόμη πιο βαθιά στην κουρδική ιστορία.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »

Μήπως είναι ώρα να επενδύσουμε σε ελληνικές τράπεζες;


21/9/2017

Του Miles Johnson

Το στοίχημα που έκαψε τον John Paulson πριν από τέσσερα χρόνια μπορεί σήμερα να είναι μεγάλη ευκαιρία για όσους αντέχουν να σηκώσουν το ρίσκο. Τα χτυπήματα των τελευταίων ημερών και τα στοιχεία που έχουν… σημασία.

Πίσω το 2013 και στις δύσκολες ημέρες της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους το πλέον τολμηρό στοίχημα για τα hedge fund ήταν να πάρουν θέση στις μετοχές των ελληνικών τραπεζών.

Ο φημισμένος αμερικανός επενδυτής John Paulson, που έβγαλε δισεκατομμύρια σορτάροντας την φούσκα των subprime στις ΗΠΑ, πείστηκε ότι μια τραπεζική ανάκαμψη στην Ελλάδα θα ήταν το μεγάλο του κερδοφόρο στοίχημα. Δυστυχώς για τα funds (και τους επενδυτές τους) αυτό που έμοιαζε πολύ καλή ιδέα εκτροχιάστηκε από την ανανέωση της πολιτικής και οικονομικής αναταραχής και τα στοιχήματα οδήγησαν σε άσχημες απώλειες.

Τέσσερα χρόνια αργότερα υπάρχουν σημάδια ότι ίσως αυτή η φορά να είναι διαφορετική για κάποιον τολμηρό ή αρκετά τρελό για να στοιχηματίσει στους ταλαιπωρημένους ελληνικούς ομίλους. Αυτή τη χρονιά η ελληνική οικονομία μπορεί να αρχίζει να στρίβει.

Η πλέον πρόσφατη μέτρηση της Markit για την μεταποίηση είναι η υψηλότερη από τον Αύγουστο του 2008, ενώ η δημιουργία θέσεων εργασίας είναι η υψηλότερη τα τελευταία 17 χρόνια. Την ίδια στιγμή η ελληνική κυβέρνηση κατάφερε να εκδώσει χρέος τον Ιούλιο για πρώτη φορά τα τελευταία τρία χρόνια, ενώ οι αποδόσεις του ελληνικού 10ετούς τίτλου μειώθηκαν από το 7,1% στις αρχές της χρονιάς στο 5,6% αυτό το μήνα.

Γενικά, όταν μια χώρα αναδύεται από μια παρατεταμένη ύφεση ένας από τους κυρίως ωφελημένους θα είναι οι οικονομικά ευαίσθητοι κλάδοι, όπως οι τράπεζες. Κι’ όμως σήμερα κατά κύριο λόγο αγνοημένες από τους εδώ και καιρό αναχωρήσαντες αναλυτές και αντιμετωπιζόμενες με καχυποψία από τους διεθνούς επενδυτές που παλαιότερα «κάηκαν», οι ελληνικές τράπεζες δεν αντέδρασαν ακόμα στα καλά νέα.

Η Alpha Bank ΑΛΦΑ +2,81% τελεί υπό διαπραγμάτευση 0,3 φορές το ενσώματο βιβλίο της, σχεδόν στο μισό από την τιμή που είχε όταν τα funds έπαιρναν το στοίχημα πίσω στο 2013. Η Πειραιώς τελεί υπό διαπραγμάτευση μόλις στο 0,15. Αμφότερες έχουν δείκτη κεφαλαίων CET 1 πάνω από 17%.

Δραστηριοποιούνται παράλληλα σε ένα υψηλά συγκεντρωμένο κλάδο, όπου τέσσερις παίκτες ελέγχουν σχεδόν το σύνολο της αγοράς, κάτι που σημαίνει ότι όλες θα επωφεληθούν από ένα καλύτερο οικονομικό περιβάλλον.

Ξεκάθαρα αυτά δεν είναι για τους συντηρητικούς-μη τολμηρούς. Οι μετοχές των ελληνικών τραπεζών υποχώρησαν σημαντικά τις τελευταίες ημέρες λόγω ανανεωμένων φόβων για τα κακά δάνεια. Η Πειραιώς έχασε σήμερα 20%.

Υπάρχουν όμως λόγοι να ξαναδούμε μια συναλλαγή που μπορεί να ήρθε τέσσερα χρόνια πιο νωρίς απ’ ότι έπρεπε…

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »

Το «όνειρο» του Μακρόν και η επόμενη μέρα στη… Γερμανία


20/9/2017

Των Anne-Sylvaine Chassany, Stefan Wagstyl και Alex Barker

Ο Ε. Μακρόν επιδιώκει να αναγκάσει τους Γερμανούς να τοποθετηθούν επί ευρωπαϊκών θεμάτων στις συζητήσεις για τον νέο κυβερνητικό συνασπισμό. Πολλά θα εξαρτηθούν από τους νέους εταίρους της Μέρκελ.

Ο Εμανουέλ Μακρόν σχεδιάζει να «εισβάλει» στις διαπραγματεύσεις για το γερμανικό κυβερνητικό συνασπισμό την ερχόμενη εβδομάδα, περιγράφοντας λεπτομερώς φιλόδοξες μεταρρυθμίσεις για την ευρωζώνη, σε μια προσπάθεια να αναγκάσει το Βερολίνο να μετατοπιστεί στο πώς προσεγγίζει το κοινό νόμισμα.

Ο Γάλλος πρόεδρος προτίθεται να εμπλουτίσει προτάσεις για τη στήριξη του ευρώ -περιλαμβανομένων ενός ξεχωριστού προϋπολογισμού, ενός υπουργείου Οικονομικών και ενός Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου- στον άμεσο απόηχο των εκλογών της Κυριακής στη Γερμανία. Ελπίζει να πυροδοτήσει δημόσιο διάλογο και να αναγκάσει την Άνγκελα Μέρκελ και άλλους ηγέτες γερμανικών κομμάτων να τοποθετηθούν επάνω στο σχέδιο αυτό στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για τον σχηματισμό της επόμενης ομοσπονδιακής κυβέρνησης, τονίζουν συνεργάτες του.

Αυτό που διακυβεύεται είναι το μέγεθος και ο ρυθμός των μεταρρυθμίσεων στην ευρωζώνη, έπειτα από μια δεκαετία κρίσης, λιτότητας και, μέχρι πρότινος, αδύναμης οικονομικής ανάπτυξης.

Για να χρυσώσει το χάπι για τους διστακτικούς Γερμανούς πολιτικούς, ο κ. Μακρόν είναι έτοιμος να αποδεχθεί μακρές μεταβατικές περιόδους, αρκεί να γίνουν δεκτοί οι στόχοι. Για παράδειγμα, θα συμφωνούσε σε μια «σταδιακή προσέγγιση» στο πιο ριζοσπαστικό του σχέδιο -για ξεχωριστό προϋπολογισμό της ευρωζώνης, ίσο με αρκετές μονάδες του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος- «σε περίοδο πέντε ή δέκα ετών», επεσήμανε σύμβουλος.

Η πρωτοβουλία του κ. Μακρόν, που αναμένεται να πάρει τη μορφή ομιλίας για το μέλλον της ΕΕ στις 26 Σεπτεμβρίου, έχει στόχο να τονώσει την πιθανότητα πολιτικής συμφωνίας μεταξύ Παρισιού και Βερολίνου επάνω σε μια αναμόρφωση, μέχρι τα τέλη της φετινής χρονιάς.

«Είναι σημαντικό ο κύριος εταίρος μας στην Ευρώπη να γνωρίζει τι ακριβώς θέλουμε, καθώς θα συζητά το κυβερνητικό του συμβόλαιο», υποστήριξε Γάλλος σύμβουλος. «Μπορεί πραγματικά να θέλουν να γνωρίζουν τι θέλει ο πιο στενός τους Ευρωπαίος εταίρος, όσο είναι νωρίς. Η ιδέα είναι να είμαστε σαφείς και συγκεκριμένοι».

Άλλος Γάλλος αξιωματούχος παραδέχθηκε πως τα γαλλικά σχέδια για την ευρωζώνη δεν έχουν συζητηθεί λεπτομερώς από το Παρίσι και το Βερολίνο μετά την εκλογή του κ. Μακρόν τον Μάιο.

Οι γερμανικές εκλογές τείνουν να θέτουν τη βάση για τις ευρωπαϊκές διαπραγματεύσεις: οι Βρυξέλλες και άλλες πρωτεύουσες συνήθως αναμένουν μικρή πρόοδο στο Βερολίνο τις περιόδους πριν τις εκλογές, αλλά έχουν εσφαλμένες προσδοκίες για σημαντικές εξελίξεις στις πολιτικές μετά.

Αυτή τη φορά, η εκλογική νίκη του κ. Μακρόν ενάντια στην ακροδεξιά υποψήφια Μαρίν Λεπέν, αλλά και το φιλόδοξο όραμά του για την Ευρώπη, έχουν οδηγήσει σε ακόμη υψηλότερες προσδοκίες απ’ ό,τι συνήθως. Υπάρχει μια εμφανής σιγουριά μεταξύ των υπέρ της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, με τον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, τον πρόεδρο της Κομισιόν, να σκιαγραφεί μια από τις πιο συγκεντρωτικές ατζέντες για την Ένωση εδώ και χρόνια.

Ο Γάλλος πρόεδρος θέλει να ενισχύσει τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, την αλληλεγγύη και την τόνωση της οικονομίας. Έχει προσπαθήσει να υπερνικήσει την αντίσταση της Γερμανίας σε μέτρα που περιλαμβάνουν τη μεταφορά περισσότερων δημοσιονομικών πόρων από τις ισχυρές οικονομίες στις πιο αδύναμες, δεσμευόμενος για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και δημοσιονομική πειθαρχία στη χώρα του.

Έχει λάβει ενθαρρυντική ανταπόκριση από την κ. Μέρκελ, της οποίας το κόμμα αναμένεται να κερδίσει με σημαντική διαφορά την Κυριακή. Η καγκελάριος ανέφερε πως θα εξετάσει την πιθανότητα «ενός μικρού προϋπολογισμού» και χαιρέτισε την ιδέα της οικονομικής βοήθειας προς πιο αδύναμες οικονομίες, ως αντάλλαγμα για σκληρές μεταρρυθμίσεις.

Αλλά αυτό απέχει μακράν από την επιδίωξη του κ. Μακρόν: έναν προϋπολογισμό «αρκετών ποσοστιαίων μονάδων» του ΑΕΠ, ο οποίος θα χρηματοδοτείται από φορολογικά έσοδα που αυτή τη στιγμή μπαίνουν στους εθνικούς προϋπολογισμούς. Ο τρέχων ευρωπαϊκός προϋπολογισμός αντιστοιχεί στο 1% του ΑΕΠ.

Το αν η κ. Μέρκελ θα μετατοπιστεί δεν είναι ξεκάθαρο και εν μέρει εξαρτάται από τους κυβερνητικούς της εταίρους. Εκείνη επιθυμεί να εστιάσει λιγότερο σε θεσμικές αλλαγές και περισσότερο σε πρακτικά οφέλη για τους Ευρωπαίους πολίτες. Τυχόν νέο ταμείο, για παράδειγμα, θα έπρεπε να εστιάζει σε συγκεκριμένα πρότζεκτ όπως στην καταπολέμηση της ανεργίας, όχι σε ασαφείς πολιτικές ιδέες.

Ο συνασπισμός που ταιριάζει περισσότερο στο κομματικό της μπλοκ, το CDU/CSU, θα ήταν με το φιλελεύθερο Κόμμα Ελευθερίας (FDP), που συχνά έχει διατελέσει μικρότερος εταίρος των συντηρητικών. Αυτά δεν θα ήταν καλά νέα για τον κ. Μακρόν, καθώς το FDP είναι επιφυλακτικό απέναντι σε περισσότερη ολοκλήρωση στην ευρωζώνη και θα επέβαλε φορολογικούς κανόνες με κυρώσεις.

Ωστόσο αν οι δημοσκοπήσεις είναι ακριβείς, μια συμφωνία με το FDP δεν θα προσφέρει την πλειοψηφία στην κ. Μέρκελ. Επομένως η κύρια επιλογή της μάλλον θα είναι να ανανεώσει τον «μεγάλο συνασπισμό» με τους Σοσιαλδημοκράτες, που υποστηρίζουν περισσότερο τις ιδέες του κ. Μακρόν, αν και το κόμμα έχει μια βαθιά ριζωμένη γερμανική φοβία απέναντι στο αμοιβαίο χρέος και σε οτιδήποτε θα μπορούσε να αναγκάσει τους Γερμανούς φορολογούμενους να διασώσουν άλλα κράτη. Η κα Μέρκελ θα μπορούσε να κάνει και το ριζοσπαστικό βήμα του σχηματισμού του πρώτου κυβερνητικού συνασπισμού τριών κομμάτων, με το FDP και τους Πράσινους.

Η Daniela Schwarzer, επικεφαλής του Γερμανικού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων, εκτίμησε πως «η συνέχιση είναι πιο πιθανή από την αλλαγή» στην ευρωπαϊκή και την εξωτερική πολιτική, καθώς οι διαφορές που εκφράζονται στη διάρκεια της καμπάνιας σπάνια μεταφράζονται άμεσα σε κυβερνητικά προγράμματα.

Και στις Βρυξέλλες, κάποιοι υποψιάζονται πως το σχέδιο του κ. Μακρόν να εξασφαλίσει συμφωνία μέχρι το τέλος του χρόνου είναι υπερβολικά αισιόδοξο. Ανώτατος αξιωματούχος της ευρωζώνης επεσήμανε: «Δεν αναμένουμε άμεση επιτάχυνση».

Δεν ήταν μέχρι τις αρχές Νοεμβρίου που το Βερολίνο ήταν έτοιμο να ασχοληθεί με τις ευρωπαϊκές υποθέσεις μετά τις τελευταίες εκλογές, υπενθύμισε ο αξιωματούχος. Αυτή τη φορά οι συζητήσεις για τον συνασπισμό θα μπορούσαν εύκολα να «τραβήξουν» μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου. Αυτό πιθανώς θα τοποθετούσε τυχόν κλείσιμο πολιτικών συμφωνιών στις αρχές του 2018 και όχι στα τέλη του 2017.

Άλλος ανώτατος Ευρωπαίος διπλωμάτης τόνισε πως δεν θα ήταν ρεαλιστικό να πιστέψουμε ότι η κα Μέρκελ θα έχει «πολιτικό χώρο» για μεγάλες παραχωρήσεις στο κομμάτι του διαμοιρασμού κινδύνου, που ίσως να μην είναι δημοφιλείς στη χώρα της. Οι γερμανικές εκλογές δεν σταματούν ποτέ, πρόσθεσε: «Υπάρχει μια σημαντική εκλογική αναμέτρηση στη Γερμανία σε επίπεδο περιφερειών στις 15 Οκτωβρίου (στην Κάτω Σαξονία)».

Μεγάλο μέρος του διαλόγου τους επόμενους μήνες μπορεί να αφιερωθεί στο ποιος θα ηγηθεί της μεταρρυθμιστικής διαδικασίας και στο πώς, όχι τόσο στο περιεχόμενο των πολιτικών. Ακόμη κι αν μια γαλλογερμανική συναίνεση μπορέσει να βρεθεί, ένας δεύτερος κίνδυνος είναι να υπερτιμήσουμε το τι είναι πρόθυμες να αποδεχθούν οι άλλες χώρες της ΕΕ, υπογραμμίζουν διπλωμάτες.

Όμως ο κ. Μακρόν βάζει υψηλούς στόχους. «Καλύτερα να τεθούν όλα στο τραπέζι, ακόμη κι αν δεν γίνουν αποδεκτά», κατέληξε Γάλλος διπλωμάτης.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »

Γιατί ο Diamond απέλυσε τον Άνθιμο Θωμόπουλο


19/9/2017

Των Kerin Hope και Martin Arnold

Οι έρευνες της Τράπεζας της Ελλάδος για τη θητεία Θωμόπουλου στην Πειραιώς και οι διαφωνίες σε θέματα στρατηγικής στην Credicom. Πώς σχεδιάζει τώρα να κινηθεί η τελευταία στην ελληνική αγορά.

Ο Bob Diamond, πρώην επικεφαλής της Barclays, απέλυσε τον τραπεζίτη που μόλις πριν από λίγους μήνες προσέλαβε το αμερικανικό private equity που του ανήκει για να «τρέξει» το ελληνικό τμήμα δανεισμού. Προηγουμένως έμαθε ότι το στέλεχος τελεί υπό έρευνα από την κεντρική τράπεζα της χώρας.

Ο Άνθιμος Θωμόπουλος, πρώην CEO της Πειραιώς, διορίστηκε τον Φεβρουάριο για να τρέξει την Credicom αφότου η Atlas Merchant Capital του Diamond αγόρασε από την Credit Agricole την ελληνική της εμπορική τράπεζα.

Η ΕΚΤ ερευνά τον κο Θωμόπουλο για τον χειρισμό της αύξησης κεφαλαίου ύψους 1,4 δισ. ευρώ της Πειραιώς το 2014 και πιθανές παρατυπίες σε διαδικασίες δανεισμού κατά τη θητεία του, σύμφωνα με αρκετούς ανθρώπους που ενημερώθηκαν για την έρευνα.

Μια ομάδα υψηλόβαθμων στελεχών παραιτήθηκαν αυτόν τον μήνα ενώ ο επικεφαλής του λεγόμενου «legacy unit», που χειρίζεται μη εξυπηρετούμενα δάνεια και πωλήσεις μη βασικών περιουσιακών στοιχείων αντικαταστάθηκε ως μέρος μιας βαθιάς αναδιάρθρωσης της Πειραιώς, της μεγαλύτερης τράπεζας της Ελλάδας.

Αφότου έμαθε για την έρευνα, ο Diamond αποφάσισε να απολύσει τον Θωμόπουλο και να τον αντικαταστήσει με την Αναστασία Σακκελαρίου, πρώην επικεφαλής του ΤΧΣ, που εντάχθηκε στην Credicom νωρίτερα φέτος ως «chief risk officer».

Ο Diamond έστησε την Atlas Merchant Capital για να αγοράσει ενεργητικό που ήθελαν να πωλήσουν οι τράπεζες, αφότου εκδιώχθηκε από την Barclays το 2012 για το σκάνδαλο με τα επιτόκια Libor.

Ο Αμερικανός τραπεζίτης διαφωνούσε επίσης με τον Θωμόπουλο για τη στρατηγική της Credicom, όπως είπε πρόσωπο που έχει ενημερωθεί για το θέμα.

Ο πρώην επικεφαλής της Πειραιώς, που εκδιώχθηκε την περασμένη χρονιά, ήθελε να χρησιμοποιήσει την Credicom ως ένα όχημα για να αποκτήσει κάποια από τα τεράστια αποθέματα κόκκινων δανείων που έχουν οι τράπεζες της χώρας και αναμένεται να πουλήσουν τα επόμενα λίγα χρόνια.

Ο κος Diamond απέρριψε αυτή τη στρατηγική, επιλέγοντας αντί αυτής να αντλήσει καταθέσεις λιανικής και να χρηματοδοτήσει με δάνεια μικρές και μεσαίες ελληνικές επιχειρήσεις, ένα πλάνο που κριτίκαρε ο Θωμόπουλος ως «πολύ βαρετό», δήλωσε πρόσωπο που ενημερώθηκε για το θέμα.

Το Atlas Merchant Capital αρνήθηκε να σχολιάσει. Ο Άνθιμος Θωμόπουλος, που αρνήθηκε οποιαδήποτε ατασθαλία, αρνήθηκε επίσης να σχολιάσει.

Ο πρώην επικεφαλής της Πειραιώς, γνωστός για την επιθετική του προσέγγιση στη διενέργεια συμφωνιών, απομακρύνθηκε τον Ιανουάριο του 2016, αφότου έγινε το επίκεντρο διαφωνίας μεταξύ της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και του Paulson & Co, του αμερικανικού fund που διαχειρίζεται ο δισεκατομμυριούχος John Paulson, ο μεγαλύτερος ξένος μέτοχος της Πειραιώς.

Ενορχήστρωσε τη διαδικασία για να κερδίσει τραπεζική άδεια η Credicom, την πρώτη που εκδόθηκε στην Ελλάδα μετά την κατάρρευση 12 μη συστημικών τραπεζών στην κορύφωση της ελληνικής οικονομικής κρίσης.

Η Credicom ειδικεύεται στη χρηματοδότηση αυτοκινήτων, αλλά σταμάτησε να δίνει νέα δάνεια πριν από τέσσερα χρόνια και απομείωσε την αξία του χαρτοφυλακίου χορηγήσεών της από 150 εκατ. ευρώ σε 40 εκατ. ευρώ. Η Atlas Merchant Capital πλήρωσε 19 εκατομμύρια ευρώ για την τράπεζα, που διέθετε μετρητά 20 εκατ. ευρώ.

Η κα Σακελλαρίου, πρώην διευθύνουσα σύμβουλος της Credit Suisse Ευρώπης, Μέσης Ανατολής και Αφρικής, προτού ενταχθεί στο ΤΧΣ, δήλωσε πως η Credicom στοχεύει να τοποθετηθεί ως «ανταγωνιστική» τράπεζα έναντι των τεσσάρων συστημικών, εξυπηρετώντας βιώσιμες οικογενειακές επιχειρήσεις που έχασαν πρόσβαση σε τραπεζικό δανεισμό.

«Μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις υποεξυπηρετούνται από τις τέσσερις μεγάλες τράπεζες και παλεύουν να αντιμετωπίσουν θέματα με τα δάνειά τους.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »

Αυξάνεται η ροή προσφύγων από την Τουρκία προς την Ελλάδα


20/9/2017

Στην αύξηση που καταγράφεται στις αφίξεις μεταναστών από την Τουρκία προς την Ελλάδα αναφέρεται ανταπόκριση της Berliner Morgenpost. Όπως γράφει το δημοσίευμα, «από την αρχή του μήνα (σ.σ. Σεπτεμβρίου) 3.200 μετανάστες πέρασαν απέναντι από τις τουρκικές ακτές». Σύμφωνα με τις ελληνικές αρχές, το πολύ 20% αυτών των μεταναστών είναι πρόσφυγες πολέμου. Η πλειονότητά τους είναι μετανάστες που έχουν εγκαταλείψει την πατρίδα τους για οικονομικούς λόγους και ελπίζουν σε καλύτερο μέλλον στην Ευρώπη.

Όπως επισημαίνει το δημοσίευμα, στην Ελλάδα η αύξηση στη ροή μεταναστών από την Τουρκία οφείλεται κατά κύριο λόγο στις καλές καιρικές συνθήκες που επικρατούν και τις οποίες εκμεταλλεύονται οι διακινητές. «Εάν ο αυξανόμενος αριθμός των μεταναστών έχει και πολιτικά αίτια είναι ασαφές», γράφει το δημοσίευμα, θέτοντας το ερώτημα εάν ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν επιχειρεί να ασκήσει πίεση στην ΕΕ με μοχλό το προσφυγικό ζήτημα. Άλλωστε «τούρκοι πολιτικοί έχουν απειλήσει επανειλημμένα να παραιτηθούν της (σ.σ. ευρωτουρκικής) προσφυγικής συμφωνίας του 2016», επισημαίνει το δημοσίευμα, για να σημειώσει ωστόσο ότι ειδικοί δεν πιστεύουν σε επανάληψη των μαζικών προσφυγικών ροών του 2015/2016. Όπως γράφει η Berliner Morgenpost, ο Ταγίπ Ερντογάν δεν μπορεί να έχει συμφέρον να ανοίξει τα σύνορα διότι υποστηρικτές του άσπονδου εχθρού του, του ιεροκήρυκα Φετουλάχ Γκιουλέν, «επιχειρούν ολοένα πιο συχνά να διαφύγουν στην Ελλάδα».

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Τι συγκινεί προεκλογικά τους Γερμανούς της Ελλάδας;


20/9/2017

Ανταπόκριση του Deutschlandfunk από την Αθήνα καταγράφει τις διαθέσεις Γερμανών που ζουν στην Ελλάδα ενόψει των γερμανικών εκλογών της Κυριακής.

Σκέψεις και προβληματισμούς Γερμανών που ζουν στην Ελλάδα επιχειρεί να καταγράψει ανταπόκριση στην ιστοσελίδα του γερμανικού ραδιοφώνου Deutschlandfunk ενόψει των γερμανικών ομοσπονδιακών εκλογών της προσεχούς Κυριακής. Όπως σημειώνει μεταξύ άλλων το ρεπορτάζ, «ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε είναι μάλλον ένας από τους πιο γνωστούς πολιτικούς στην Ελλάδα. Η στάση του υπέρ μιας πολιτικής σκληρής λιτότητας έχει αφήσει ίχνη – αυτό το αισθάνονται καθημερινά οι Γερμανοί στην Ελλάδα». Ως εκ τούτου, δεν συνιστά έκπληξη το γεγονός ότι οι Γερμανοί που ζουν στην Ελλάδα παρακολουθούν στενά τον προεκλογικό αγώνα στην πατρίδα τους, επισημαίνει το δημοσίευμα.

Η ανταποκρίτρια του γερμανικού ραδιοφώνου επισκέφθηκε ένα γερμανοελληνικό γηροκομείο στην Αθήνα, το Haus Koroneos, όπου οι μισοί περίπου των 38 τροφίμων είναι Γερμανοί. Η διευθύντρια του ιδρύματος, η 42χρονη Τάνια Νετερσχάιμ, είναι παντρεμένη με Έλληνα και ζει στην Ελλάδα τα τελευταία 17 χρόνια. Παρότι μακριά από την πατρίδα της, παρακολουθεί εντατικά τις εξελίξεις εκεί. Η ίδια εκτιμά ότι «η σκληρή στάση απέναντι στην ελληνική κυβέρνηση είναι σωστή ως έναν βαθμό», ωστόσο θεωρεί προβληματικό τον προσβλητικό κατά την ίδια τόνο που έχουν χρησιμοποιήσει κατά καιρούς Γερμανοί πολιτικοί απέναντι στην Ελλάδα. Όπως λέει, «βεβαίως και έχουν γίνει λάθη (σ.σ. από ελληνικής πλευράς), αλλά δεν είναι σωστό να ταπεινώνεις έτσι μια χώρα».


«Η Ελλάδα είναι επί του παρόντος δευτερεύον ζήτημα»

Το δημοσίευμα σημειώνει ότι η Τάνια Νετερσχάιμ και οι Γερμανίδες συναδέλφισσές της στον οίκο ευγηρίας «νιώθουν καθημερινά τις επιπτώσεις της επιδείνωσης των γερμανοελληνικών σχέσεων». Για παράδειγμα η Άννε Ντίντεριχ, γραμματέας στο Haus Koroneos, αναφέρει ότι ακούει επανειλημμένα σχόλια για την Άγκελα Μέρκελ και τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Η ίδια θεωρεί υπερβολικά σκληρή την πολιτική που ασκεί η Γερμανία έναντι της Ελλάδας. Όπως είπε, η επιλογή κόμματος μέσω επιστολικής ψήφου δεν ήταν εύκολη υπόθεση. «Δυσκολεύτηκα να επιλέξω. Έχω την αίσθηση ότι τα μεγάλα κόμματα διαφέρουν μόνο στον προεκλογικό αγώνα, αλλά δεν έχουν μεγάλες διαφορές στην πολιτική τους», λέει η Άννε Ντίντεριχ.

Η 43χρονη Κριστίνε Ντιρκς, που ζει στη Γλυφάδα, εκνευρίζεται που δεν πρόλαβε να κάνει αίτηση για επιστολική ψήφο. «Τώρα είναι πολύ αργά», σχολιάζει. Η ίδια θεωρεί πάντως ότι η επόμενη γερμανική κυβέρνηση δεν πρόκειται να ακολουθήσει διαφορετική πολιτική απέναντι στην Ελλάδα και ως εκ τούτου δεν πιστεύει ότι οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών θα βελτιωθούν. «Η Ελλάδα είναι επί του παρόντος δευτερεύον ζήτημα», σχολιάζει επισημαίνοντας την απειλή που συνιστούν οι ασαφείς προθέσεις του Αμερικανού προέδρου Τραμπ και η στάση της Βόρειας Κορέας».

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

Σε 6 μήνες η επανένωση προσφυγικών οικογενειών


20/9/2017

Το Διοικητικό Δικαστήριο στο Βισμπάντεν αποφάσισε ότι πρέπει να τηρείται απαρέγκλιτα το χρονικό όριο των έξι μηνών για την επανένωση των οικογενειών προσφύγων.

Το Διοικητικό Δικαστήριο στο Βισμπάντεν, σύμφωνα με ανακοίνωση που εξέδωσε η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία για την Μετανάστευση και τους Πρόσφυγες (ΒΑMF), έκρινε ότι βάσει της συμφωνίας του Δουβλίνου πρέπει να τηρείται το χρονικό όριο των έξι μηνών για την επανένωση των οικογενειών προσφύγων. Η απόφαση εξεδόθη μετά από προσφυγή ανηλίκου από τη Συρία. Σύμφωνα με προσωρινή διαταγή, η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία για την Μετανάστευση και τους Πρόσφυγες (ΒΑMF) θα πρέπει να εγγυηθεί ότι οι γονείς και τα τρία αδέλφια θα πρέπει να μεταφερθούν από την Ελλάδα στη Γερμανία μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου του 2017.

Πρόκειται για την πρώτη δικαστική απόφαση, η οποία ασχολείται το δύσκολο θέμα των καθυστερήσεων της επανένωσης των οικογενειών προσφύγων που βρίσκονται στην Ελλάδα. Το δικαστήριο έκανε δεκτά τα νομικά επιχειρήματα οργανώσεων προάσπισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως είναι η PRO ASYL αλλά και άλλων παρόμοιων οργανώσεων στην Ελλάδα και τη Γερμανία.

Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία για την Μετανάστευση και τους Πρόσφυγες (ΒΑMF) είναι υποχρεωμένη να εφαρμόσει άμεσα την απόφαση, ενώ δεν διαθέτει πλέον κάποιο άλλο ένδικο μέσο για την προσβάλει.


Γερμανικές πιέσεις και ελληνική συναίνεση

Τον Μάιο του 2017 έγινε γνωστό ότι μετά από πίεση του γερμανικού υπουργείου Εσωτερικών ο αριθμός των οικογενειακών επανενώσεων δεν θα πρέπει να ξεπερνάει τα 70 άτομα το μήνα. Σχετική επιστολή του υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννη Μουζάλα στον Γερμανό υπουργό Εσωτερικών Τόμας ντε Μεζιέρ, η οποία γνωστοποιήθηκε στις 4 Μαΐου 2017, πιστοποιεί τον σχετικό περιορισμό.

Σε απάντηση της γερμανικής κυβέρνησης μετά από γραπτό ερώτημα της βουλευτού του κόμματος η Αριστερά Ούλα Γιέπκε, προκύπτει ότι η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία για τη Μετανάστευση και τους Πρόσφυγες (ΒΑMF) από την 1η Ιανουαρίου μέχρι τις 15 Αυγούστου 2017 συμφώνησε σε 4.560 περιπτώσεις μετάβασης μελών οικογενειών προσφύγων στη Γερμανία. Ωστόσο μέχρι το τέλος Αυγούστου μόνο 221 άτομα είχαν μεταφερθεί.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, 4.339 τα οποία έχουν το δικαίωμα να επανενωθούν με τις οικογένειές τους εξακολουθούν να βρίσκονται στην Ελλάδα. Στην πλειονότητά τους κατάγονται από τη Συρία, το Αφγανιστάν και το Ιράκ ενώ το 60% αυτών είναι ανήλικα παιδιά.


Μοιραίες συνέπειες για τις οικογένειες

Ο χωρισμός των οικογενειών σε μερικές περιπτώσεις έχει μοιραία αποτελέσματα. Όπως πιστοποιεί η οργάνωση Refugee Support Aegean (RSA), πολλά μέλη οικογενειών πέθαναν την περίοδο που η οικογένεια παρέμενε χωρισμένη διότι δεν είχαν πρόσβαση σε απαραίτητη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που μόνο στη Γερμανία θα μπορούσε να τους παρασχεθεί.

Το Διοικητικό Δικαστήριο τώρα, επικαλούμενο και σχετική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, διαπιστώνει ότι όσοι χρήζουν προστασίας έχουν το δικαίωμα της τήρησης των χρονικών ορίων που θέτει η συμφωνία του Δουβλίνου. Η μη ορθή τήρηση των χρονικών ορίων παραβιάζει το δικαίωμα του αιτούντος. «Μια διάσπαση των μελών μιας οικογενείας που πρέπει να μετοικήσει δεν προβλέπεται ούτε από το γερμανικό ούτε από το ευρωπαϊκό δίκαιο», δηλώνει ο συνήγορος του αιτούντος Τζόναθαν Λόισνερ.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Πόσο πραγματικά στοίχισε η περίοδος Βαρουφάκη


20/9/2017

Του Βασίλη Παζόπουλου*

Ο κατά Ρέγκλινγκ λογαριασμός των 100 δις και τα επιχειρήματα που σηκώνουν κουβέντα. Η ανάπτυξη, τα χαμένα έσοδα και οι παρεξηγήσεις. Ο ρόλος των capital controls, οι τράπεζες και το mail Χαρδούβελη.

Έχει περάσει πάνω από ένας χρόνος από τη δήλωση Στουρνάρα για το κόστος της «περιόδου Βαρουφάκη» κι ακόμα κυριαρχεί η εντύπωση πως το χρέος της Ελλάδας αυξήθηκε κατά 100 δις  ευρώ. Είναι έτσι όμως;

Ας θυμηθούμε τι είπε ακριβώς ο κεντρικός τραπεζίτης: «Η διαπραγματευτική τακτική είχε κόστος τα 86 δις του τρίτου μνημονίου και τους ελέγχους στην κίνηση κεφαλαίων».

Για μισό λεπτό. Κάτι δεν πάει καλά με αυτό το σκεπτικό. Τα δάνεια που παίρνει ένα κράτος ποτέ δεν προστίθενται στα παλαιότερα. Και αυτό γιατί το μεγαλύτερο μέρος τους εξοφλεί παλαιότερα δάνεια. Όπως συνέβη και σε αυτή την περίπτωση. Μόλις 12,3 δις. δεν πήγαν για αποπληρωμή παλαιότερων χρεών. (1)

Τότε ο Ρέγκλινγκ πως ανέβασε το ποσό στα 100 δις.; Επειδή στηρίχθηκε σε μια έκθεση του ΔΝΤ που προέβλεπε ανάπτυξη 2,5% το 2015 και 3,5% για το 2016. Άρα, σκέφτηκε, χάθηκε 6% του ΑΕΠ. Ας τα προσθέσω και αυτά.

Προφανώς για τη θέση του επικεφαλής του EFSF δεν θεωρήθηκαν απαραίτητες οι γνώσεις στοιχειωδών οικονομικών εννοιών. Αλλιώς θα γνώριζε πως το ΑΕΠ δεν είναι ούτε περιουσιακό στοιχείο, ούτε χρέος. Πρόκειται για τον «τζίρο» που πραγματοποιεί μια οικονομία. Κάνοντας 14 δις. λιγότερο τζίρο, δεν σημαίνει πως αυξάνεις το χρέος 14 δις. Σημαίνει πως προσθέτεις αχλάδια με καρπούζια, επειδή είναι… πράσινα. (2)

Μην ξεχνάμε εξάλλου πως οι προβλέψεις του ΔΝΤ για την εξέλιξη της ελληνικής κρίσης είχαν ευστοχία τυφλού που πυροβολεί με άσφαιρα. Υπερεκτιμούσαν συνεχώς τις δυνατότητες της χώρας. (3)


Γιατί; Γιατί αν ανέφεραν ρεαλιστικά νούμερα, θα παραδέχονταν πως το πρόγραμμα δεν έβγαινε. Θα έρχονταν σε αντίθεση με το καταστατικό τους, που απαγορεύει να δίνουν δάνεια σε μια χώρα χωρίς δυνατότητα αποπληρωμής. (4)

Τι πραγματικά έγινε στη θητεία Βαρουφάκη

Επί Βαρουφάκη, στο ΑΕΠ υπήρξε μια μικρή ανάκαμψη. Αποδεικνύεται στον παρακάτω πίνακα, με τα αντίστοιχα τρίμηνα των προηγούμενων ετών. (5)


Στο διάγραμμα που ακολουθεί έχουμε την εξέλιξη του ΑΕΠ. Αν υπήρχε σημαντική ζημία, της τάξης του 60% επί του ΑΕΠ (όσο αντιστοιχούν τα 100 δις.), θα ήταν ορατή.


Όσον αφορά στο χρέος, παρέλαβε 317 δις. και το παρέδωσε 10 δις. λιγότερα. Ναι, λιγότερα!

Βοήθησε βέβαια ότι εξέπεσαν 10,9 δις. από τα ομόλογα του EFSF, που δεν είχαν χρησιμοποιηθεί. Η κατηγορία ότι τα έχασε, δεν ευσταθεί, μια που αφαιρέθηκαν από το χρέος.

Γενικότερα, όλη την περίοδο από 31/12/2014 μέχρι 1/4/2016, το χρέος αυξήθηκε μόλις 1,5 δις., σύμφωνα με τη Eurostat.

Η επιβολή των capital controls
Αναμφίβολα η οικονομία υπέστη αρνητικό σοκ, όταν έκλεισαν οι τράπεζες. Ο Βαρουφάκης, λόγω θέσης, ασφαλώς φέρει ευθύνη που δεν μπόρεσε να τα αποτρέψει. Μήπως όμως κάποιοι σαμποτάρανε την προσπάθειά του;

Η μείωση των καταθέσεων ξεκίνησε να εντείνεται από τις 15 Δεκεμβρίου 2014, όταν ο Στουρνάρας προέβηκε σε ένα τεράστιο ατόπημα: δήλωσε ότι θα υπάρξει έλλειψη ρευστότητας στην αγορά!

Τέτοια δήλωση δεν έχει ξαναγίνει στην παγκόσμια οικονομική ιστορία από κεντρικό τραπεζίτη. Ακόμα κι αν αληθεύει, αυτές οι λέξεις απαγορεύεται να ειπωθούν. Είναι στο job description της θέσης. Διεθνώς. Σαν ένας αρχιπυροσβέστης να φωνάξει «φωτιά» σε γεμάτο θέατρο!

Και να ήταν μόνο αυτός; Ενδεικτικό παράδειγμα ήταν ο Άδωνις Γεωργιάδης. Με το ειδικό βάρος του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του κυβερνώντος κόμματος, από την τηλεόραση προέτρεπε τους καταθέτες να αποσύρουν τα χρήματά τους!

Αντίθετα, οι διεθνείς επενδυτές φάνηκαν θετικοί στις ιδέες Βαρουφάκη. Μετά τη συνάντησή του με εκπροσώπους funds στο Λονδίνο, τον Φεβρουάριο, την επόμενη ο Γενικός Δείκτης ανέβηκε 11% και οι καταθέσεις αυξήθηκαν για πρώτη φορά από τον Δεκέμβριο.

Και τι έκανε αμέσως μετά η ΕΚΤ;  Σταμάτησε να αποδέχεται τα ελληνικά ομόλογα ως εξασφάλιση, προκαλώντας αναστάτωση στο τραπεζικό σύστημα. (6)

Ακίνητα και τράπεζες
Όσον αφορά στις ανακεφαλαιοποιήσεις, πριν τις αναλύσουμε ας ξεκαθαρίσουμε μια παρανόηση: δεν υπάρχει συγκεκριμένο ελάχιστο ύψος καταθέσεων, προκειμένου να μπορούν να δίνουν δάνεια οι τράπεζες. Αυτό που είναι αναγκαίο, είναι να έχουν «καθαρό» ενεργητικό. (7)

Οι ανακεφαλαιοποιήσεις χρειάστηκαν (8) όχι τόσο γιατί υπήρξε μεγάλη εκροή μετρητών, αλλά επειδή αυξήθηκαν ασφυκτικά τα κόκκινα δάνεια.

Κι όμως ήταν αναπόφευκτο να αυξηθούν. Η πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης που ακολουθείται αυτό ακριβώς σημαίνει: την εσκεμμένη (ναι, εσκεμμένη) υποτίμηση των περιουσιακών μας στοιχείων μέσω κυβερνητικών παρεμβάσεων και φόρων.

Ας πάρουμε το παράδειγμα του ΕΝΦΙΑ. Παρουσιάζεται ως απλά εισπρακτικό μέτρο, όμως αποκρύπτεται η συστημική διάστασή του. Το ακίνητο υπήρξε για τον Έλληνα ο πλέον ασφαλής τρόπος να διαφυλάξει τις οικονομίες του. Να μεταβιβάσει περιουσία στα παιδιά του, να το πουλήσει σε ώρα ανάγκης, να ανοίξει επιχείρηση βάζοντάς το υποθήκη για δάνειο.

Η ιδιοκτησία του ακινήτου δημιουργούσε μια αίσθηση πλούτου. Ξαφνικά σταμάτησε να πουλιέται ή δεν το δεχόταν η τράπεζα ως υποθήκη. Ο πολίτης ένιωσε -και έγινε- πιο φτωχός. Αναπόφευκτο ήταν να μειώσει την κατανάλωση και τις επενδύσεις, βαθαίνοντας την ύφεση.

Οι τράπεζες κατέρρευσαν όπως οι δίδυμοι πύργοι όταν έπεσαν πάνω τους τα αεροπλάνα, όταν μειώθηκε η αξία των εξασφαλίσεων για τα ενυπόθηκα δάνεια. Σε συνδυασμό με τη μείωση των εισοδημάτων, εκτίναξε το ποσοστό αδυναμίας εξυπηρέτησης δανείων. (9)

Ήδη από το καλοκαίρι του 2014, η Τράπεζα της Ελλάδος στην εισηγητική της πρόταση προς την ΕΚΤ, βάσει των stress tests, θεωρούσε πως υπήρχε πρόβλημα κεφαλαιακής επάρκειας.

Το ζήτημα δεν είναι πια θεωρητικό, όπως ήταν όταν το συζητούσαμε το 2010. Τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής έχουν διαπιστωθεί στην πράξη. Η Ελλάδα έχασε το ποσοστό του ΑΕΠ που έχασαν οι ΗΠΑ στη Μεγάλη Ύφεση του 1929 ή οι Βρετανοί όταν βγήκαν από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η διαφορά είναι πως σε αντίθεση με εμάς, αυτοί ανέκαμψαν γρήγορα.

Το e-mail Χαρδούβελη

Τελειώνοντας, να συγκρίνουμε τις υποχρεώσεις για πρωτογενή πλεονάσματα του 2ου με του 3ου μνημονίου. Πρωτογενές πλεόνασμα σημαίνει πόσα χρήματα κάνουν «φτερά» από την Ελλάδα. Δεν πρόκειται για ανακύκλωση για αποπληρωμή χρέους αυτή τη φορά, αλλά για καθαρή εκροή. (10)

Ο παρακάτω πίνακας φανερώνει ότι γλιτώσαμε περίπου 20 δις. ευρώ. Μάλιστα από την ελληνική οικονομία θα λείπανε τουλάχιστον τα διπλά, αν υπολογίσουμε μια εντελώς μετριοπαθή κυκλοφοριακή ταχύτητα χρήματος επί 2.


Πολλοί έχουν υποστεί το σφάλμα να μη συγκρίνουν το 3ο μνημόνιο με τις απαιτήσεις του 2ο, αλλά με το περίφημο e-mail  Χαρδούβελη. Το e-mail περιείχε αυτά που πρότεινε ο Χαρδούβελης στην τρόικα, όχι η τρόικα στην κυβέρνηση. Αφορούσε στο κλείσιμο της Β’ αξιολόγησης, όχι τα μέτρα από το 2015 και μετά.

Όπως και να έχει, όμως, είναι άστοχο να το συζητάμε. Ο Τόμσεν τα είχε απορρίψει με τον ειρωνικό χαρακτηρισμό «μέτρα Μίκυ Μάους».

Παραπομπές

(1) Η συμφωνία ήταν να κατευθυνθούν τα 86 δις. ως εξής:

- Τοκοχρεολύσια ύψους 53,8 δις.

- Ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών 25 δις. Από αυτά χρησιμοποιήθηκαν μόλις τα 5.

- Ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις Δημοσίου 7,3 δις.

(2) Στη συνέντευξή του έκανε λάθος υπολογισμό. Ανέφερε πως το 6% του ΑΕΠ είναι 100 δις.

(3) Η ομολογία για τους λάθος υπολογισμούς έγινε από τον τότε επικεφαλής οικονομολόγο του ΔΝΤ, Olivier Blanchard.

(4) Όταν άρχισαν οι διαφωνίες με τους υπόλοιπους της τρόικας σχετικά με τη βιωσιμότητα του χρέους, έκαναν το ανάποδο: έβγαζαν απαισιόδοξες εκτιμήσεις!

(5) Από ό,τι ομολογεί ο ίδιος, οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι αρνήθηκε να εισάγει νέους φόρους. Επιπλέον δεν πρέπει να παραγνωριστεί η δυναμική σταθεροποίησης της οικονομίας από την προηγούμενη κυβέρνηση

(6) Τι ζητήματα έθετε τόσο προκλητικά ή απαράδεκτα, ώστε εξανάγκασε τους εταίρους να προβούν σε επιθετικές ενέργειες; Ζητούσε μείωση ΦΠΑ, συντελεστή φορολόγησης των επιχειρήσεων στο 20%, ψηφιοποίηση των συναλλαγών για πάταξη της φοροδιαφυγής, bad bank για διαχείριση των «κόκκινων» δανείων, αναπτυξιακή τράπεζα σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.

(7) Σχετικές μελέτες έχουν δημοσιευτεί από την BIS, τις Κεντρικές Τράπεζες Αγγλίας, Νορβηγίας και άλλους.

(8) Ειδικά η πρώτη έγινε για να καλυφθεί η τεράστια τρύπα από το PSI, εξαιτίας της ανόητης ενέργειας των τραπεζών να τριπλασιάσουν το ποσό των ελληνικών ομολόγων που κατείχαν.

(9) Σε όποιον και να ρίξουμε το φταίξιμο πάντως, η έκθεση του ΤΧΣ τον Ιούλιο του 2016 αναφέρει πως η ζημία του ταμείου είναι γύρω στα 9 δις. Περιλαμβάνει την αποτίμηση των μετοχών, των δικαιωμάτων αγοράς (warrants) και των μετατρέψιμων ομολογιών (Cocos).

(10) Τα πρωτογενή πλεονάσματα που έχουν συμφωνηθεί δεν είναι ρεαλιστικά. Παρόμοιες επιδόσεις έχουν πραγματοποιηθεί μόνο από 3 χώρες. Τη Νορβηγία, όταν άρχισε να αξιοποιεί τα πετρέλαιά της, το Βέλγιο και τη Σιγκαπούρη.

- Όλα τα στοιχεία που αναφέρονται είναι επίσημα.

* Ο κ. Βασίλης Παζόπουλος είναι οικονομολόγος, χρηματιστηριακός αναλυτής, συγγραφέας του βιβλίου Επενδυτές χωρίς Σύνορα (www.ependytes.com).

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

Ντομπρόβσκις: Επιλογή της Αθήνας η αύξηση των φόρων


19/9/2017

O αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Βάλντις Ντομπρόβσκις, υπεύθυνος για θέματα ευρωζώνης, μιλάει στην «Κ» στην αρχή της τρίτης αξιολόγησης και εξηγεί γιατί πρέπει να ολοκληρωθεί πριν από το τέλος του έτους, τις δυσκολίες που εμπεριέχει αλλά και γιατί η συζήτηση για το κατά πόσον η Ελλάδα θα βρεθεί χωρίς κάποιο πρόγραμμα, μετά το τέλος του μνημονίου, είναι ακόμα πρώιμη. Συγχρόνως τονίζει ότι ήταν απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να αυξήσει τους φόρους αντί να μειώσει τις δαπάνες, τη στιγμή που η συλλογή του φόρου εισοδήματος έχει φέρει πολύ χαμηλότερα των προσδοκιών αποτελέσματα.

– Πόσο πιθανό θεωρείται να ολοκληρώσει η ελληνική κυβέρνηση την τρίτη αξιολόγηση πριν από το τέλος του έτους (δεδομένου ότι της έχει πάρει περίπου έναν χρόνο η ολοκλήρωση της κάθε αξιολόγησης) και τι συνέπειες θα έχει στην ελληνική οικονομία η καθυστέρηση;

– Οι προετοιμασίες για την τρίτη αξιολόγηση έχουν ήδη ξεκινήσει, υπάρχουν 95 προαπαιτούμενα εκ των οποίων πολλά έχουν ψηφιστεί και χρειάζεται να εφαρμοστούν. Είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας να επιδείξει ότι το πρόγραμμα είναι εντός τροχιάς, καθώς αυτό θα έστελνε ένα πειστικό μήνυμα ότι βρισκόμαστε στην προετοιμασία του τέλους του προγράμματος και της επιστροφής της Ελλάδας στις χρηματαγορές.

– Ο κ. Τσακαλώτος δήλωσε μετά τη λήξη του Eurogroup ότι στόχος του είναι μία καθαρή έξοδο της Ελλάδας από το πρόγραμμα. Συμφωνείτε με αυτήν την άποψη και τι πιστεύετε ότι θα ήταν καλύτερο για την ελληνική οικονομία;

– Θα έλεγα ότι αυτή η συζήτηση είναι λίγο πρώιμη. Έχουμε ακόμα μπροστά μας την τρίτη αξιολόγηση και σε αυτό επικεντρωνόμαστε τώρα και μόνο αργότερα θα μπορούσαμε να συζητήσουμε ποιες είναι οι λεπτομέρειες για την έξοδο από το πρόγραμμα.

– Το προηγούμενο διάστημα υπήρξαν διαφωνίες μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και της εταιρείας εξόρυξης χρυσού Εldorado Gold. Συγχρόνως η ιδιωτικοποίηση στο Ελληνικό καθυστερεί. Πόσο στενά παρακολουθείτε τη διαδικασία ιδιωτικοποιήσεων στην Ελλάδα και πόσο σημαντικό είναι για την ελληνική οικονομία να προχωρήσουν άμεσα;

– Παρακολουθούμε μια σειρά από τομείς που είναι στο πρόγραμμα, με τις ιδιωτικοποιήσεις να είναι μία από αυτές. Όμως, πρώτα απ’ όλα θα ήθελα να τονίσω τη σημασία της προετοιμασίας του προϋπολογισμού για το 2018, έτσι ώστε να επιτευχθεί ο στόχος του 3,5% του ΑΕΠ πρωτογενές πλεόνασμα. Συγχρόνως (στην τρίτη αξιολόγηση) υπάρχουν μια σειρά από μεταρρυθμίσεις, κοινωνικές όπως το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, εργασιακές όπως η ενίσχυση της αποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης κλπ.

Όσον αφορά την υπόθεση Eldorado Gold, δεν σχολιάζουμε συγκεκριμένες εταιρείες, αλλά τονίζουμε στην ελληνική κυβέρνηση ότι για την εξασφάλιση της οικονομικής ανάκαμψης, είναι επίσης σημαντικό να εργαστούμε για ένα ευνοϊκό επιχειρηματικό περιβάλλον που θα προσελκύσει περισσότερες επενδύσεις στην Ελλάδα, τοπικές και ξένες. Η Ελλάδα έχει κάνει μία σειρά από βήματα όσον αφορά τη μείωση του διοικητικού φόρτου και την προβλεψιμότητα του φορολογικού συστήματος σε έναν αριθμό από τομείς, αλλά φυσικά πρέπει να καταβληθούν περαιτέρω προσπάθειες.

– Ο κίνδυνος να μην επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι οφείλεται κατά κύριο λόγο στο ότι ο φόρος εισοδήματος δεν έχει φέρει τα αποτελέσματα που αναμένονταν. Πιστεύετε ότι ήταν λάθος από την τρόικα και την Επιτροπή να αυξήσει τον φόρο εισοδήματος και τη φορολογία γενικότερα; Δεν πιστεύετε ότι η επιβολή υψηλής φορολογίας είναι στην πραγματικότητα αντιπαραγωγική;

– Αξίζει να τονιστεί ότι συζητήσαμε με τις ελληνικές αρχές σχετικά με τη σύνθεση των μέτρων, το ύψος των φορολογικών αυξήσεων, το ύψος των δαπανών και ήταν επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης να επικεντρωθεί αισθητά στην αύξηση των φόρων. Αυτό που αναγνωρίσαμε κατά τη διάρκεια των συζητήσεων, είναι ότι η Ελλάδα έπρεπε να έχει κάποιο περιθώριο χειρισμού σχετικά με το ποια μέτρα πρέπει να εφαρμόσει και ποια όχι, αλλά και τη δυνατότητα να εκτιμήσει την αποτελεσματικότητα αυτών των μέτρων.

Να εξασφαλιστεί ο στόχος του 3,5%

– Έλληνας αξιωματούχος την προηγούμενη εβδομάδα προειδοποίησε ότι η Ελλάδα μπορεί να μην καταφέρει να πιάσει τον στόχο του 3,5% πρωτογενούς πλεονάσματος το 2018 και ότι υπάρχει η πιθανότητα επιβολής νέων μέτρων. Ποια είναι η δική σας εκτίμηση;

– Αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να σας πω ακριβώς τι χρειάζεται για την επίτευξη 3,5% πρωτογενούς πλεονάσματος, καθώς η μακροοικονομική και δημοσιονομική κατάσταση της οικονομίας αξιολογούνται και θα ολοκληρωθούν όταν τα κλιμάκια της επιτροπής επιστρέψουν στην Ελλάδα. Είναι σαφές ότι για να διασφαλιστεί πως το πρόγραμμα βρίσκεται σε καλό δρόμο είναι σημαντικό να εξασφαλιστεί ο στόχος του πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% του ΑΕΠ.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »

«Αδίστακτος διαπραγματευτής του ευρώ» ο Σόιμπλε


18/9/2017

Με την ευκαιρία των σημερινών του γενεθλίων η Süddeutsche Zeitung  περνά τον Σόιμπλε γενεές δεκατέσσερις για τον τρόπο που διαχειρίστηκε την κρίση του ευρώ. «Στις διαπραγματεύσεις ο Σόιμπλε άφησε να κλιμακωθεί η κατάσταση με τρόπο αδίστακτο απειλώντας τους Έλληνες με προσωρινή έξοδο από το ευρώ, σε σημείο που ο Τσίπρας να μην έχει άλλη επιλογή», παρατηρεί ο Γερμανός σχολιαστής. «Με αυτήν την απειλή πίεσε τους Έλληνες να δεχθούν και να εφαρμόσουν και την μικρότερη νεοφιλελεύθερη ανοησία με το σκεπτικό ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Ο σκοπός του Σόιμπλε ήταν η σταθεροποίηση της ευρωζώνης θέλοντας, στο παράδειγμα της Ελλάδας, να δώσει μάθημα σε άλλες χώρες που δεν εφαρμόζουν τα ισχύοντα. Τις συνέπειες όμως υπέστη ο ελληνικός λαός που με τις μαζικές περικοπές δεν είναι σε θέση να έχει κανονική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη… ο ελληνικός λαός πλήρωσε για τα κρατικά χρέη με το αίμα του στην κυριολεξία. Αυτή η αυστηρότητα δεν έκανε καλό στην Ευρώπη», καταλήγει η εφημερίδα. «Ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα, και τα μέσα δεν οδήγησαν στον σκοπό, το αντίθετο, αποσταθεροποίησαν την Ευρώπη και ενίσχυσαν τον εθνικιστικό εξτρεμισμό».

Τέλος, στην Tageszeitung του Βερολίνου ο βουλευτής των Πρασίνων Γκέρχαρντ Σικ δίνει το δικό του στίγμα για τον Σόιμπλε γράφοντας μεταξύ άλλων: «Όπως η Άγκελα Μέρκελ, έτσι και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε είναι πρωτομάστορας της ασάφειας. Θεωρείται σφοδρός επικριτής της νομισματικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αλλά και υπερασπιστής του Μάριο Ντράγκι. …Θεωρείται μεγάλος Ευρωπαίος, αλλά παράλληλα όσο κανένα άλλο γερμανικό πολιτικό στέλεχος δεν έθεσε την ενότητα της ευρωζώνης υπό αίρεση απειλώντας τους Έλληνες με έξοδο».

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Ο Βάιντμαν διάδοχος του Ντράγκι;


14/9/2017

Στα σενάρια διαδοχής του επικεφαλής της ΕΚΤ Μ. Ντράγκι από τον νυν πρόεδρο της γερμανικής Bundesbank αναφέρεται στην νέα του έντυπη έκδοση το Spiegel, αποκαλύπτοντας ότι Ιταλία και Γαλλία εκφράζονται κατά της γερμανικής υποψηφιότητας.

Στα σενάρια διαδοχής του επικεφαλής της ΕΚΤ Μ. Ντράγκι από τον νυν πρόεδρο της γερμανικής Bundesbank αναφέρεται στην νέα του έντυπη έκδοση το Spiegel, αποκαλύπτοντας ότι Ιταλία και Γαλλία εκφράζονται κατά της γερμανικής υποψηφιότητας.

Σύμφωνα με πληροφορίες του γερμανικού περιοδικού εκπρόσωποι της Ιταλίας και της Γαλλίας έχουν καταστήσει σαφές στον Γερμανό υπουργό Οικονομικών ότι δεν αντιτίθενται μεν εν γένει σε μια γερμανική υποψηφιότητα για την προεδρία της ΕΚΤ, σε κάθε περίπτωση όμως δεν θέλουν να δουν να αναλαμβάνει τα ηνία της Ευρωτράπεζας ο πρόεδρος της γερμανικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας Γενς Βάιντμαν. Όπως σημειώνει το Spiegel, oι χώρες της νοτίου Ευρώπης εκφράζουν φόβους ότι υπό τον Βάιντμαν -ο οποίος έχει επικρίνει επανειλημμένως τον Μ. Ντράγκι- δεν θα μπορούσε να συνεχιστεί η ευέλικτη πολιτική της ΕΚΤ και ειδικότερα το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων.

Όπως σημειώνει πάντως το Σπίγκελ, ο Γ. Βάιντμαν είναι το απόλυτο φαβορί των Μέρκελ και Σόιμπλε που εκτιμούν ότι ήρθε επιτέλους ο καιρός να αναλάβει το κορυφαίο αυτό πόστο ένας Γερμανός. Οι δυο τους αναμένεται να επιμείνουν σθεναρά στην υποψηφιότητα αυτή, εφόσον φυσικά κερδίσουν τις επικείμενες εκλογές. Οι αντιστάσεις είναι φυσικά μεγάλες. Ένα από τα επιχειρήματα κατά της γερμανικής υποψηφιότητας είναι ότι με τον Γερμανό Κλ. Ρέγλινγκ στον ESM και τον επίσης Γερμανό Βέρνερ Χόγιερ στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων η Γερμανία κατέχει ήδη δυο μεγάλα πόστα. Η μάχη αναμένεται να είναι σκληρή και δεν αποκλείεται να καταλήξει σε ένα δούναι και λαβείν μεταξύ Βερολίνου και Παρισιού που με τη σειρά του θέλει να δει τον νυν υπουργό Οικονομικών Μπρυνό Λε Μερ να διαδέχεται τον Γ. Ντάισελμπλουμ στη θέση του επικεφαλής του Eurogroup.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »